PERSOONLIJK EIGENDOM

 

Zijn eigendom



heeft hij omheind

met haagbeuk

met een beukenhaag

 

Mij blijft het

de vraag of het

vreemde sujetten

af zal schrikken

 

Heerschappen buitensluit

onverlaten

de heg als scheidslijn

zien

 

Er is geen aspirien

tegen dief

rover of geboefte

geen medicijn:

 

tegen

het niet kunnen onderscheiden

van het mijn

van dijn.  

 

-harry c.a. daudt- 

 

HET IN GROEN SCHIETEN VAN WILGEN

 

Terwijl regen nu

drupt in mijn kraag

lekt in mijn schoenen

 

Mijn dochters

hun kinderen nu al vertellen

over de komst van ene Sint

Is het mij

de vraag

of lente in 2013 vroeg zal komen

 

Met in groen 

schietende wilgen

de groene gloed op akkers

Of dat het blijft

bij stilgezwegen dromen

vorst regeren zal met harde hand

 

De velden gedekt

door eeuwig lijkende sneeuw

de weersverwachting 

 

niet te voorspellen. 

-harry c.a. daudt-

BELOOPBAAR PAD

Het pad

hebben we belopen

spraakzaam

De weg

bewandeld

zwijgzaam

Het pad

heeft ons soms toegesproken

heeft dan weer gezwegen

We hebben

kronkel en slinger

van hem gekregen

Het vergezicht

en de nabijheid

wolk en kruid

De naam

ook van dat

wat onbenoembaar is.

-Harry C.A. Daudt-

OLALALA

Nog wappert de vlag

'OLA IJS'

in laatste zomerbries

Eiken staan al

op verlies

van eerste blad

Wie onderbrak

niet zijn reis,

fiets of voettocht?

Om zich rust

te gunnen

met uitzicht over Maas

dijk en winterbed

de peppels als

statige wachters

aan de dijk.

nu nemen reizigers

de wijk

Verschuilen zich

achter raam en glas

van het dorpscafe, de stadsherberg.   

VERLIES

Nog wappert de vaan

"OLA IJS"

in laatste zomerbries

De eiken staan

al op verlies:

blad kleurt en valt

Herfst balt

zijn dun geworden vuist

laat zich al voelen

Reiziger, wandelaar

verkouden,verkoelen 

op hun reis, langs de baan

Laten terrassen

links liggen

negeren het wenken van stoel en bank

kijken door vensters

van herberg 

kroeg en dorpscafe

Schudden van nee

bij de klank 
van de bel van de ijscoman.

-harry c.a. daudt- 

OP HET TERRASJE

Koffie

hebben we gedronken

het schuim

op je gekleurde lippen

Ik nam flinke teugen

van het hete donker vocht

jij deed

niets dan ervan nippen

Je armband

rinkelde met je stem

mee

goed dit even aan te stippen.

-foto&dicht: harry c.a. daudt-

LOKSTOF...

Nog blijft zomer



lokken

met kleur als lokstof

mijn ogen

Kunnen er niet

van afblijven

kleven vast aan bladvorm

en bloemkelk

Zuigen, zoog

gezogen

sterk werkwoord

ligt op de tong.

-foto & dicht: harry c.a. daudt-

HET ZIEN VAN VERTEN

Verten zien



nabijheid zoeken

als op ruggen

van -nog niet gekende-

 boeken in kasten

De vertrouwdheid

tot in de toppen

van je tastende vingers

tot in de pupillen

van je ogen

Het mededogen

met jezelf

als je wel reisvaardig bent

maar platzak

als graag-geziene gasten.

-foto&dicht: harry .c.a. daudt- 

MET ANDERE OGEN

Ze groepen samen

-alleen is maar alleen-

in het spiegelbeeld

van de stroom

Ik benader hen

met lichte schroom

-zijn ze niet aan de middagmaaltijd?-

ook het kijken gedeeld

Alleen

met andere ogen. 

-foto&dicht: harry c.a. daudt-

GEKKE LUIDEN???

Over water



kun je hier

lopen

hier valt Holland te duiden

Hier vloeit rijkelijk

het Hollands bier:

Heineken, Bavaria en Grolsch

je plast het uit als een rivier

Er staan genoeg bomen

in het Holtland hier

en ook keetjes-op-rij

met een wc-pot of goot

Ze zijn hier

als de dood

voor vuil en viezigheid

in bermen en sloten

Ze lopen hier

als idioten

vier dagen lang

en meer dan 30 kilometers daags

Ze roeren er

de trom

of fluiten op

een doedelzak

Er zijn hier

heuvels

maar meest is het hier

vlak 

Op dag 4

gaan ze hier

uit hun dak

en elk jaar komen ze weerom

Het zijn gekke luiden...

die wandelaars

van de Vierdaagse.

-foto&dicht: harry c.a.daudt-

VERLANGEN NAAR HAAR....

Naar een bankje

verlangde hij

zijn voeten

deden pijn

en zijn beenspieren

vroegen stilletjes

om te worden gemasseerd

Ooit....

was hij opgeveerd

bij het horen

van haar naam

hier aan de Raam

was hun idylle begonnen

ontsponnen zich hun verhalen

eerst alleen toen samen

Na haar amen

zocht hij haar

-tevergeefs-

met eigen ogen en oren

als nimmer tevoren

languit heeft hij

geparkeerd

zitplaats...ligplaats geworden.

-foto&dicht: harry c.a. daudt-

GERAAPT GOUD

Het duister

kan wel wenken

maar het goud zal eerst geraapt

door wakker kinderhanden

de slaap

nog niet gevat

De Maas valt stil

zo ook mijn woord

mijn daad, mijn belofte:

Het goud op de bank

te zetten

bij het krieken van de dag.

-foto&dicht: harry c.a.daudt-

HEIMWEE

Heimwee

kreeg en hield hij

naar zijn ouderlijk huis

ramen die hem een welkom heetten

de deur nimmer in het slot

Hij was er hoorbaar van kapot

toen hij het bord 'TE KOOP'

ontwaarde, een snelle auto

een bijbehorend makelaar

Vandaar het smoezen

van zijn zussen, de heimelijkheden

de stapel kranten, de vierkleurenpen

over kijkers en kijkdagen

zouden ze met hem niet reppen

Achter de woning

stonden ze te beppen

achteloos, 'n glaasje wijn

in de linkerhand

denkend aan opbrengst en profijt

Er kwam een eind

aan hun jolijt

hij stampvoette en vloekte

even was er God noch gebod.

-foto&dicht: harry c.a.daudt-

ALS GESCHILDERD

Het slingerde zich

langs de rivier

het dijkbrede pad, alleen aan

fietsers en wandelaars

toegestaan

Schilderachtig

het huisje

tegen de dijk geplakt

de symetrie van dak

schoorsteen en koekoeken

De overdaad aan blad

als klimmend behang

aan de gevel

het donkerrood van deur

en kozijnen

Van dakgoten de lijnen

van dakpannen als tegen

het blauw

van hemel geplaatst

de brievenbus huis op zich

Het zijn enkelen die dromen

hun hartstocht

als een zoektocht verstaan   

zo'n woonstee, vaker een vrome wens

die zelden uit zal komen.

-foto&dicht:harry c.a.daudt-  

VAN WATER....WETEN

Wat weten wij?



van water,van rivier,van stroom

van veren,verenkleed

van grondelen,van snavel

Zij hebben weet

van drijven en ook zwemmen

van opvliegen en statig dalen

van vroeger en later

Zij zoeken

hun voedsel

ver voorovergebogen

staan boven het gesnater

Zij brengen rimpelingen

in de stroom

hun kroost in cirkels...

troost voor later.

-foto&dicht: harry c.a. daudt- 

VERHALEN VAN HUN STAD

Goedlachs zijn zij

zijn zich bewust

van de ironie

der dingen

Ik hoorde hen zelfs

een schalks schelmenlied zingen

van vurig wapengekletter

 ruisende vrouwvriendelijkheid

Slechts voor een zomerse zaterdag

en ene zomerse zondag

vertellen zij van hun ommuurde strijd

hun uiterste waakzaamheid

Van tweegevecht

man tegen man 

met zwaard en lans

van voetvolk en wrede heren

Van kansen verkeken

en kansen die keren

van het schamel bestaan

en het kleine geluk

Achter de roodbakken muren

de oude muren

die verhalen

van hun stad.

- foto & dicht: harry c.a.daudt -

EEN...DER MUSKETIERS....

Tot stilstand gekomen

op een stapel stenen

onder zomerse lommer

de degens lang niet gekruist

Hij was jong en onbesuisd

zou in Maastricht verstenen

tegen de ommuren van de stad

onder bomen zijn wonen

Alleen op zondag

staat hij niet alleen

dan zit en ligt men

op het gazon,weleens ongekuist

De jonge meiden

strelen zijn bronzen huid

en strijken door zijn haar

met ontblote handen

Hoe deze edelman en vechtersbaas

hier in het kille Holland

kon belanden? zou 't hem

lonen....in vreemde krijgsdienst?

-foto & dicht: harry c.a.daudt- 

VERTREK....

Zijn koffer

heeft hij gepakt

de trap genomen

-moeizaam-

Haar naam

heeft hij

een drietal keren

in het trappegat geroepen

Steeds minder

overtuigd

van zijn beslissing

haar de rug toe te keren

Zou het haar

meer dan hem deren?

met die vraag

stapte hij in, gaf gas

en met veel bravour

nam hij beide stoepen

van de weg

bijna dook hij in hun groene heg

Was...dit nu

wat het was?

-foto&dicht: harry c.a. daudt-  

SCHRIFT

Weet jij...

wat er geschreven staat

in wolken, in het blauw van lucht?

Weet jij

of het letters zijn

of tekens of zomaar wat?

Misschien

zijn we op de vlucht

voor de tekens en hun duiden?

Misschien

geloven we onze ogen

niet, alleen -van veraf- de geluiden?

Van vogels op hun trek

van vliegtuigen door ons

nagebootst, en net niet echt

Weet jij...

van dat wat wordt beslecht

bij donder en bij bliksem?

-foto & dicht: harry c.a. daudt-

ONS VERLEDEN....

De koffers

heb ik ingepakt

de woorden en de daden

het zwijgen en het schreeuwen

Zon is

karig met schijnen

het is opgehouden

te sneeuwen

Samen hebben we er

ooit woon gekozen

-onze honger naar liefde

niet te stillen-

Nu herinner ik me

jouw handen

die teder het deksel

ontsloten

Een relatie

met de schijn van eeuwen...

is naar de klote

resten de foto's in kleur

ongeordend en

hardhandig gesmeten

in koffers

niet te tillen.

-foto & dicht: harry c.a. daudt-

   

VAN LEVEN...DE TEKENS

Straks

zouden ze er

weer staan

de tafels en stoelen

uitgeklapt

Zij zouden er

plaats nemen

twee koffie

-zwart & cappuccino- bestellen

De woorden

zouden ze

als vanzelf komen

over haar tong en zijn lippen

Geen zin

zou worden afgekapt

nog even....

dan tekens van het goede leven.

foto & dicht: harry c.a. daudt

BAGIJNEN

Ze hebben er gewoond

de Bagijnen

in hun hofje

in een petieterige huis

Door hun levenswijze

geraakt

hun eenvoud

heeft geinspireerd

Ze heten

vroom en kuis

deden goede werken:

keken om naar ouderen, ziekenzorg

Grave verborg

er zijn verdriet, zijn eenzaamheid

zijn armoede voor

de buren

De Bagijnen

weten van hetere vuren

weten te zwijgen

steken handen uit de mouwen

Ze hebben er gehuist

de Bagijnen

dans noch zang

gemaakt. 

foto&dicht: harry c.a.daudt  

HET CARILLON BEVESTIGT HET UUR

En elk uur

zal bestaan

het carillon

bevestigt het

Met 'tulpen uit amsterdam'

'het graafs volkslied'

en

'ik zou wel eens willen weten'

In het voorbijgaan

zing ik ze mee

binnensmonds

want uit volle borst

zal verbazing wekken

bij hen die deze veste

al sinds jaar en dag

bewonen

wie wil hier zanger

heten?

clown of dichter

of erger: zijn emoties tonen

onder de klank

van klokken

in het carillon

die mij zo zeer bekoren.

foto&dicht:

Harry C.A.Daudt