Tot stilstand gekomen
op een stapel stenen
onder zomerse lommer
de degens lang niet gekruist
Hij was jong en onbesuisd
zou in Maastricht verstenen
tegen de ommuren van de stad
onder bomen zijn wonen
Alleen op zondag
staat hij niet alleen
dan zit en ligt men
op het gazon,weleens ongekuist
De jonge meiden
strelen zijn bronzen huid
en strijken door zijn haar
met ontblote handen
Hoe deze edelman en vechtersbaas
hier in het kille Holland
kon belanden? zou 't hem
lonen....in vreemde krijgsdienst?
-foto & dicht: harry c.a.daudt-
Geen opmerkingen:
Een reactie posten