Naar een bankje
verlangde hij
zijn voeten
deden pijn
en zijn beenspieren
vroegen stilletjes
om te worden gemasseerd
Ooit....
was hij opgeveerd
bij het horen
van haar naam
hier aan de Raam
was hun idylle begonnen
ontsponnen zich hun verhalen
eerst alleen toen samen
Na haar amen
zocht hij haar
-tevergeefs-
met eigen ogen en oren
als nimmer tevoren
languit heeft hij
geparkeerd
zitplaats...ligplaats geworden.
-foto&dicht: harry c.a. daudt-
Geen opmerkingen:
Een reactie posten