CAPRIOLEN IN HET LUCHTRUIM

Dat hij

capriolen maken kon

voorafgaande 

aan het opstijgen van een luchtballon

Zelfs...een tiental luchtballonnen

die vanwege het onweer

niet het luchtruim

zouden kiezen

Geen mandje groot of klein

zou zich 

in het blauw van lucht

of in schapenwolken verliezen

Dan deze piloot...

die ieder deed verbazen

met 

-op hoog niveau-

pure acrobatiek zonder falen

Het publiek

vergat bijna

adem te halen. 

- foto& dicht: Harry C.A.Daudt -

ZOMERHERINNERING

Je waadde 

door rivier en beek

door de stroom 

die leven heet

Alleen ik

weet

van je pogen, je proberen

grenzen te verleggen

Ik heb soms

mijn lippen op elkaar geperst

mijn kaken op elkaar geklemd

geen woord willen zeggen

Je raadde 

soms  mijn schrik

mijn bange gedachten

zelfs nu, zestig jaren oud

ben je wel eens stout.

-dicht&foto: harry c.a. daudt-    

ONDERDAK...

 

Onderdak

zullen we vinden

herberg

in december

 

Nog voor de val

van de avond

nog voor

het invallen van het duister

 

Misschien

wordt op ons kloppen

de deur niet geopend

van de ramen niet de blinden

 

Maar....wacht, luister 

de stem van de herbergier

hij zal binnen de sleutel

in het sleutelgat steken

 

Breken zal zijn stem

als hij de stemmen hoort

van zijn zoon

zijn schoondochter

 

Hij zocht er 

zelf de juiste woorden bij

als in een lied 

de tekst.

 

- Harry C.A. Daudt -

 

EENZAME FIETSER

Hij kijkt

naar wolken, 

naar ganzen

die gakkend overvliegen

Hij zal er  noch om jokken

noch om liegen:

eenzaam.....

is hij zelden

Hij blikt over 

afgegraasde velden

en mist de trage koeien

op deze novembermiddag

Een meisjeslach

komt op haar fiets

voorbij

Wat.......eenzaamheid?  

-foto&dicht: harry c.a. daudt-

IS HET GEEN HERFST?

De kruinen

ze dunnen

bladeren ritselen

De weiden zijn

nog nooit 

zo groen geweest

Van het land

komt met karrenvrachten

de oogst van mais en bieten

Wind krijgt

vrij spel

met regen als handlanger

In de verte

hoor ik de zanger:

'it's autumn in Brabant'.

-foto&dicht: harry c.a. daudt-

OVER DE MUREN

 

De muren

zijn elkaar vertrouwd

kunnen elkaar

de hand schudden

De muren

hebben zich gevoegd

door de jaren heen

door eeuwen

 

Ze hebben de mensen

horen 

lallen en lachen

huilen en schreeuwen

 

Het is knudde

in deze steeg

het pleisterwerk

vraagt om meer dan een lik verf

 

-foto&dicht: harry c.a. daudt-

OP RIJ

Op rij

staan ze de bomen

aan de weg

in meters uit elkaar

De herfstwind

heeft er vrij spel 

schudt -met groter regelmaat-

aan hun kruinen 

Ze lopen

het gevaar

nu snel hun blad

te verliezen

Mijn kleinkind spaart

kleurige blaadjes

die afsteken

tegen de nat geworden aarde

In het wandelen 

met haar

langs het pad 

schuilt grote waarde.

-foto&dicht: harry c.a. daudt-

OP ADEM KOMEN

Met je ogen

een oneindige zee

afturen

Daarboven

het drijven van wolken

op de huid gezeten door wind

Van geen uren

weten

als dobberen op een vlot

Je was kapot

mijn kind

op het eind van je latijn

Nu: 

op adem komen

adem - in, adem - uit. 

-foto&dicht: harry c.a. daudt-

HERFST TE BOEK....

Het kleurt al

herfst

wind staat uit

een andere hoek

Schelle en schrille geluiden

van zomer

worden verzacht

stemmen achter glas andante 

Dit jaargetijde

als vochtig en nat

winderig en regenachtig

te boek

Het kleurt al

herfst

het zonlicht 

dimt zich

Bomen verliezen

het goud uit hun kruin

worden

tot stam teruggebracht.

-foto&dicht: harry c.a. daudt-

OOGSTTIJD.....

Nog staat 

het groengele mais

trots rechtop

als in cohorten

Nog is er

tijd te verliezen

voor het oogsten

het aan- en afrijden

Nog kan je beter

weg en steg

vermijden

de tractor-rijders zijn er heer en meester

Wie leest er

de borden 

in de berm

aan de kant van de weg?

Nog staat 

het geelgroene mais

ijdel rechtop

de oogst een strop

bij hevig onweer. 

-Harry C.A. Daudt-

  

IN VOGELVLUCHT

Het is

geen zwanenmeer 
geen zwanenwater

het is de vaart

Waar ik sinds maart

dit jaar 
in vogelvlucht

ben neergestreken

Een stille vaart

waaraan de visser

dromerig naar 
zijn dobber staart

En waar langs 
wandelaars in laarzen

hun ommetje

maken

Een enkele kano

een roeiboot 
met

een jeugdig stel

Weet je wel:

hier ben ik

gaan aarden.

-Foto & dicht: Harry C.A. Daudt-

BLANKE TOP DER DUINEN

Het pad

wilde je volgen

het slingerend pad 

tot aan zee

heb je gezegd

Je had je handdoek

en bikini mee

een boek

-om zo mogelijk-

uit te lezen

Maar wind

kreeg vat op ons

een zomerbries kreeg ons 

als in z'n ijzeren greep 

Daar zit 'm nu

de kneep

een duinpan

doken we -verrassend- in

Jij had zin

en ik heb me er 

-niet schoorvoetend-

maar bij neergelegd.

-Harry C.A. Daudt-

OORDEEL NIET?

Ze staan er

fier en uitermate Hollands

naar kleur en vorm

geschikt

Ze gaan er

van hand naar hand

de bossen van tien

tot in een punt gevouwen

De vrouwen

zullen er van

opkijken

verwonderd, verbaasd

Misschien 

in tranen verstikt

door het goed maken

de harmonie hersteld

Een oordeel

is er niet geveld

er is beoordeeld 

gewikt en gewogen

Wellicht 

dat ik mezelf

heb bedrogen

zonder droge ogen.

-Harry C.A. Daudt-

WEGTREKKEND LICHT

Het licht

trekt weg uit de straat

daarmee warme kleuren

De dagen

zullen langzamerhand

korten

Van herfst

hangen nog de diepe geuren

aan gevels en in bomen

Ik weet niet 

wat winter me

brengen zal

misschien

het uitkomen 

van onderhuidse wens
onuitgesproken dromen.

-Harry C.A. Daudt-

BAST.....

Al zoveel langer

is de boom 

er geplant

weet van groeipijn

zijn diepe wortels,bast en kruin

Te groot

voor mijn tuin

in rij aan het betreden pad

waarop fietser en wandelaar

kunnen genieten

Van het tere groen

en het uitbundig wit

door schermbloemen

aan hen geschonken

voor niets, voor niemendal

Na de zomer is

er de prikkelende geur

van herfst

van blad de val

van najaar het blozen, meer dan een kleur.

-foto&dicht: harry c.a. daudt-

STENEN GESTAPELD

Ooit stapelde men

hier stenen

om zich achter 

te verschansen, te verbergen

Het bouwen ervan 

zou jaren vergen

de heer lastig

en vaak lang van huis en haard

Om oorlogen te voeren

voor eigen grond 

en vaderland waard

om voor te strijden

Nederlaag op nederlaag

zou hij leiden 

en overwinnen 

met zijn legerschare te voet

in de minderheid: het paardenvolk

De wolk 

van angst, van onoverwinnelijkheid

van jaloezie en verraad

hing er 
boven bergen.

-Foto & Gedicht: Harry C.A. Daudt-    

HAAR KENNEN....

Hij zou

haar moeten kennen

haar geheimen

ontsluieren
weten van haar zomen

Rakelings

ging zij

aan 'm voorbij

op het zebrapad

Hij rook

haar parfum

de geur

van haar lichaam

Maar haar naam?

pijnigde z'n hersens

hij kon

er niet zomaar op komen.

-foto&dicht: harry c.a. daudt-

WETEN VAN HET WEER...

Hij wist

van alle seizoenen

hij wist

van al hun grol en grillen

Van wind

uit de verkeerde hoek

van een regenbui boven 't hoofd

die de paraplu tart

Van onweerswolken

die zich aankondigen

en sneeuw

voor de zon verdwenen

Hij zou

een weervoorspeller van teevee

willen lenen

die zich niet zou vergissen

Toch zou hij

de onvoorspelbaarheid

van weergoden

gaan missen.

-foto&dicht: harry c.a. daudt-

POORT NAAR DE ZON

 

Het is

als een poort

naar de zon

de stenen gestapeld

en gewit

vlekken van hemelwater

Het wordt

maar niet later

deze lentedag

waarop de zon

gloeit als een gloeilamp

ook onze ziel opwarmt

We keken

onze ogen uit

verten en hoogten

een wereld 

aan onze voeten

vanuit 'n zonovergoten Spanje: groeten.

-foto&dicht: harry c.a. daudt-

JE KIJKT JE OGEN UIT

Je kunt hier het plein

ronden

een vliegtuig zien

van al zijn kanten

Hoe is hij geland?

waar zijn gestel?

maakte hij een buiklanding?

niet in vragen verzanden

De stenen als

eieren van een reuze struisvogel

in een reuze zandbak

te kijk gelegd

Zo vaak

heb ik jou gezegd:

je kijkt je ogen uit

op een vliegveld.

 

-foto&dicht: harry c.a. daudt-

TRAPGEVEL

 

Langs de bakstenen trap

mag je er 

naar boven

De trap

beklimmen

tot het hemelsblauw

Misstap

je niet

je komt te vallen

Op de Graafse kinderkopjes

die blauw zien

van de winterkou.

- foto&dicht: harry c.a.daudt -

EEN HANDVOL...

 

Geen handvol

maar een land vol vrouwen

je kunt alleen

maar van ze hou(w)en,

toch?

-foto&dicht: harry c.a. daudt-

WAAR ZEGGEN....

 

Zij 

wil waarzeggen

Grave haar toekomst

voorspellen

Zullen

haar voorspellingen

veel 

voorstellen?

 

Een schone toekomst

met 

veel perspectief ? 

-foto&gedicht: harry c.a. daudt-

BOERENLEVEN....

Hij weet

van voer en beesten

van beesten en voer

Hij kreeg het

met de paplepel 

ingegeven

Hij is boer

zijn leven lang

hij zou het altijd blijven

De cirkelgang

van de seizoenen

het zaaien,kiemen en het oogsten

De buien regen en nu

de vlokken sneeuw, de ijzige vorst

de dicht gevroren wetering

 De schaatsen uit het vet
beesten op stal

de warme wasem

van hun lijven.

-foto&dicht: harry c.a. daudt-

GEBORGEN....

Hier voelt 

de zon

zich echt geborgen

 

De laatste zonnestralen

in een regenplas

gevangen

 

 De robuuste wachters

uit

goed hout gesneden

 

Hier ontstaat

ook mijn verlangen

naar een nieuwe morgen.

 

-Harry C.A. Daudt- 

WINTERLANDSCHAP

Je tast

met je ogen

het zwijgzaam winterlandschap af

Je kent

hier de juichende zomers

met z'n koren en het kaf

Nu is

-als voor de schepping-

de aarde onaf en leeg

De kruinen

vragen om 

spikkels en spetters groen

En vogels

zijn -hoorbaar- uit hun doen

met een leeg kruisbeeld.

-Harry C.A. Daudt-

SCHAAPACHTIG...

Geven ze niet
de voorkeur

aan dam

boven dijken?

Zie ze

schaapachtig 

tussen 't prikkeldraad 
doorkijken

Kijk,ze 

maken zich 
uit de poten

na 'n eerste blik van nieuwsgierigheid

Ik maak 

van hen een foto

louter...
voor de aardigheid.

-Harry C.A.Daudt-